|
شمیم شب
|
||
|
مرا ندیده بگیرید و بگذرید از من... |
وبلاگ فرزاد رزمی فرد(داستان)
با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم...راستش چند تا حرف داشتم که ته گلویم چرک کرده بود:
۱:اول از همه ی دوستان که تشریف می آرن ونقد می کنن متشکرم!!!
۲:دوم از همه ی کسانی که نمی آن ونظر نمی دن هم متشکرم(لااقل از جملات تکراری مثل :"زیبا بود،من هم به روزم"...."وبلاگ قشنگی دارید.."استفاده نمی کنند!)
۳:سوم اینکه خواهشن وقتی وقت گرانبهاتونو صرف می کنین وصفحه ی وبلاگ رو باز می کنین...بخونین...ونقد کنید....!
۴:به خاطر همه چیز ممنونم!
******
((سلاخی...))
بگذار اعتماد خودم باشم...
در این۴ دیوری سلاخی
که موش های گرسنه
استخوانم را جویده می شوند!
وچایی که یقه ی پیراهنتان را آزرد...
-تحریک چای،کار سلاخی بود!-
،تا موش ها گرسنه نمیرند!
واین عقده نوک دلم را سوز می زند
که سلاخی تعطیل نشده...،
"موش ها برتر از شما شناخته شدند!"
واین اعتماد که کفش هایم را جفت می کند
:برای کسی که پیراهنش از سلاخی نمی ترسد!
ناسلامتی شما داماد هستید!
"بروید جلو!"
***
وجشنی که گریه اش را
ریخت در تور عروسی ام!
ودعای خیری که در دل موش ها اثر نکرد!
سرگیجه ی غریبی ست....
که شما از موش می ترسید!
***
تمام شد....
عروسی ما در سلاخی
وعاقدی که عقدمان را جوید!
واعتمادی که افتاد توی چای!
وجاروی عاشق شما
جار می زند:
-دوستتان دارد!-
اصلا چه باک؟"عقدش کنید!
قبول....جارو هووی من....
فقط موش ها را بکشید!!!
بی رحمانه اندک بودو
واقعه سخت نامنتظر.
ازبهار
حظ تماشایی نچشیدیم،
که قفس
باغ را پژمرده می کند
ازآفتاب ونفس
چنان بریده خواهم شد
که لب ازبوسه ای ناسیراب.
|